27 maart 2012

Etappe 2: 6 kilometer asfalt voelt als een weldaad


Zelfs een gemakkelijke etappe is niet makkelijk tijdens de Cape Epic. Frank en Jan vonden het daarom heerlijk dat de tweede etappe begon met 6 kilometer asfalt.

Maar vóór dat de etappe begon hadden de heren alweer de nodige stress gehad. Dit keer stond de voorband van Frank slap. Een doorn was de oorzaak. Gelukkig kon het euvel snel verholpen worden zodat Team Haifa tijdig aan de start stond.

Dat de etappe met zes kilometer verharde weg begon, was één pluspunt. Ook het weer was goed: lichte miezerregen bij de start zorgde voor verkoeling en over de hele dag zou het niet warmer worden dan 27 graden. Op kilometer 20 maakt Jan zijn eerste ongelukkige manoeuvre van deze koers. Bij het passeren van een deelnemer schuift zijn achterwiel over een rotsblok. Langzaam loopt de band leeg. Bijpompen lijkt soelaas te bieden maar enkele kilometers verder besluit hij een nieuwe binnenband te leggen. Het is echter niet afdoende: bij het eerste waterpunt moet er toch een nieuwe band op.

Het vervolg van de etappe is het steeds op en af: klimmen, dalen, klimmen, dalen. “De klimmen lagen ons vandaag goed”, zegt Jan. “We hebben niet hoeven lopen.” Over de enkel van Frank is geen onvertogen woord gekomen. Dat is een goed teken.

Team Haifa eindigde vandaag op plaats 495. Mike Koch van Haifa South Africa stond na de finish klaar om de heren met te nemen voor een stevig diner: wat een luxe Haifa als sponsor. Morgen is etappe nummer 3. Dit is de langste etappe van de Cape Epic met z’n 147 kilometer van Robertson naar Caledon.